بیش از یک ماه پس از آیدا ، خانواده ای که همه چیز خود را از دست داده اند هنوز بی خانمان هستند


اسکار گومز برگه ای برای یک آپارتمان در زیرزمین روی لامپ کف کوئینز دیده بود.

در سال 2011 ، او به دنبال آپارتمانهایی برای خود ، خواهرش و دختر 10 ساله اش ، لیتزی بود که گومز در تربیت آنها کمک می کرد. این سه نفر با دیگر اعضای خانواده بزرگ خود در خانه ای که در وودساید اجاره کرده بودند زندگی می کردند. اما صاحب آن ملک را می فروخت و آنها را می خواست.

شکار مکان جدیدی برای زندگی دلسرد کننده بود. تعداد کمی از صاحبخانه ها به مهاجران اخیر بدون سند اجاره می دهند. اما صاحب آپارتمان زیرزمین با کاغذهای نسبتاً کمی از آنها استقبال کرد ، شاید به این دلیل که بی خبر بود. سقف ها خیلی کم بود. نور طبیعی و تهویه کافی وجود نداشت. تنها چیزی که برای جابجایی نیاز داشتند یک نامه توصیه از مالک قبلی و اثبات اشتغال بود.

گومز اتاقی را با پنجره کوچکی در جلوی آپارتمان گرفت که کمی بیشتر از یک تشک دو بعدی جا می گرفت. لیتی و مادرش در یک اتاق بدون پنجره در مرکز مشترک بودند. یک راهرو کوچک بین اتاق خواب ها به عنوان آشپزخانه دو برابر شد. شلوغ و تاریک بود ، اما با قیمت 1250 دلار در ماه ، آن چیزی بود که می توانستند بپردازند.

“این یک تغییر شدید بود. فضای زیادی داشتم. ما یک اتاق غذاخوری بزرگ ، یک اتاق نشیمن ، یک حمام بزرگ داشتیم. ” “سپس رفتن به یک آپارتمان کوچک سخت بود.”

با گذشت سالها ، چندین نفر از اعضای خانواده به زیرزمین و بعداً به آپارتمان در طبقه اول بالا نقل مکان کردند. در مجموع ، 15 نفر ، از جمله چهار برادر دیگر گومز ، شرکا و فرزندانشان ، خانه کوچک را در خانه وودساید نامگذاری کردند – هزاران مایل از گوئررو ، مکزیک ، جایی که گومز در آن بزرگ شد.

آنها با هم ، مشاغل متنوعی را که برای اقتصاد شهر نیویورک ضروری است ، تحت پوشش قرار دادند – یک کارگر ساختمانی ، یک پرستار بچه ، یک خانه دار. گومز و دو برادر دیگر قفسه هایی را در یک سوپرمارکت ذخیره می کنند. و با این حال ، یکی از اعضای خانواده همیشه برای آشپزی ، نظافت و سرگرمی فرزندان خود در آنجا بود.

بعد باران می بارید. در هنگام بارندگی های شدید ، گاهی یک یا دو اینچ آب در قسمتهایی از زیرزمین تجمع می یابد. معمولاً ، خانواده وسایل خود را از روی زمین برمی داشت و شروع به پاک کردن می کرد.

این قبل از آن بود که بقایای طوفان ایدا ماه گذشته با وحشیگری این شهر را هدف قرار دهد که همه رکوردها را شکست. سه سانتی متر باران در یک ساعت بارید و آپارتمان زیرزمین آنها و همه چیز را در آن ویران کرد. اکنون ، پس از گذشت بیش از یک ماه ، گومز و خانواده اش هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند و به دنبال چیزی غیر از خانه غیرقانونی دیگر در زیرزمین هستند. اما بدون وضعیت قانونی ، حساب های بانکی و خطوط اعتباری ، ممکن است چاره ای نداشته باشید.

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمینی در وودساید نقل مکان کردند.

فلش

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمینی در وودساید نقل مکان کردند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

زندگی برای گفتن آن ، “زندگی برای روایت داستان”

شبی که آیدا برخورد کرد ، گومز در آپارتمان زیرزمین خود نشسته بود – برف پاک کن در دست بود – در حالی که فاضلاب از توالت و لوله کشی دیگر بیرون می آمد. او به زودی خود را در آبهای عمیق زانوی خود که به سرعت در حال بالا آمدن است ، پیدا کرد. او با خروج از تمیز کردن ، نوه های 10 ماهه و 9 ساله خود را تکان داد و آنها را با خیال راحت به آپارتمان بالا برد. چند دقیقه بعد ، او برای خرید اشیاء با ارزش – گذرنامه و سایر اسناد ، پس انداز نقدی خود بازگشت – اما در آن زمان آب تقریبا به سقف رسیده بود.

وی گفت: کارهایی که سالها طول کشید تا کار کند. من همه چیز را از دست دادم ، “گفت گومز ، چنان غرق در احساسات که او به سختی توانست جمله خود را به پایان برساند. “من فردی وفادار هستم و بارها از خدا خواسته ام که این اتفاق برای ما نیفتد.”

با این حال ، او خانواده خود را جزو افراد خوش شانس می داند. در چند قدمی بزرگراه بروکلین-کوئینز ، یک خانواده سه نفره از جمله یک کودک کوچک در خانه خود غرق شدند ، به همراه هشت نفر دیگر از ملکه های کوئینز که آن شب در آپارتمان های زیرزمین جان خود را از دست دادند ، اکثر آنها خانه بودند. اگر گومز هنگام طوفان به خواب رفته بود ، معتقد است که شمار کشته شدگان شهر شامل او ، نوه ها و خواهرش می شود.

گومز که سپس رمان نویس گابریل گارسیا مارکز را نقل قول کرد ، گفت: “ما باید خدا را شکر کنیم که زنده ایم.” “دیگران خیلی خوش شانس نبودند. آنها زندگی نکردند تا داستان را بگویند. ”

گروهی از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را تصاحب کرده بودند ، اکنون به طبقه بالا نقل مکان کرده اند.

گروهی از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را تصاحب کرده بودند ، اکنون به طبقه بالا نقل مکان کرده اند.

فلش

گروهی از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را تصاحب کرده بودند ، اکنون به طبقه بالا نقل مکان کرده اند.

اسکات هاینس / گوتامیست

طوفان و پیامدهای آن توجه مجدد را به موضوعی متمرکز کرده است که قانونگذاران مدتهاست برای حل آن تلاش می کنند. برآورد ها تعداد نیویورکی هایی را که در آپارتمان های زیرزمینی غیرقانونی زندگی می کنند ، 100000 نفر اعلام کرده است ، اگرچه گروه های حامی بر این باورند که این تعداد می تواند دو برابر بیشتر باشد. هیچ حساب رسمی یا تجزیه جمعیتی وجود ندارد.

اما حامیان مسکن می گویند بین کسانی که در زیرزمین زندگی می کنند ، نقطه مشترکی می بینند.

“آنها اغلب مهاجر هستند ، اغلب افرادی از خانواده های دارای وضعیت مختلط هستند. آنها کارگران اصلی هستند. آنها کمترین حقوق را دریافت می کنند. ” “آسیب پذیرترین نیویورکی ها در آپارتمان های زیرزمینی زندگی می کنند.”

پس از ایدا ، شهردار بیل دی بلاسیو طرحی را برای چگونگی اعتقاد وی این شهر به منظور جلوگیری از عواقب مرگبار سیل های فاجعه بار آینده با هدف قرار دادن آگاهی ها و اخطارهای تخلیه به ساکنان زیرزمین ارائه کرد. قبل از فصل طوفان سال آینده ، آژانس مدیریت اضطراری شهر باید با گروه های اجتماعی برای ایجاد ثبت نام از آپارتمانهای زیرزمینی همکاری کند.

اما یک راه حل بلند مدت برای جلوگیری از خسارت های آتی در مناطق مستعد سیل نیاز به 100 میلیارد دلار ارتقاء فاضلاب دارد ، مقامات هزینه ای اعلام کردند که این شهر نمی تواند بدون بودجه قابل توجه فدرال هزینه پرداخت کند. تلاش های قبلی برای آوردن خانه های بیشتر به زیرزمین پس از قطع بودجه شهر برای برنامه آزمایشی سال گذشته در اوج همه گیری کووید -19 ، از بین رفت.

دی بلاسیو همچنین تأکید کرد که با توجه به بحران مستمر مسکن ارزان قیمت ، او به آژانس های شهری فشار نخواهد آورد تا کاربرد مسکن غیرقانونی را افزایش دهند.

“من فکر نمی کنم واقع بینانه باشد که بگوییم ما دیگر با کسی زندگی نمی کنیم [illegal basement apartments] زیرا من نمی دانم همه افرادی که به مکانی برای زندگی نیاز دارند به کجا خواهند رسید. ” وی گفت: “البته ما به امنیت مردم نیاز داریم. این یک مشکل بسیار بسیار سخت است. ”

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

فلش

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

“ما فقط به خانه نیاز داریم”

بیش از یک ماه پس از وقوع سیل ، کالاهایی که می توان از آپارتمان زیرزمین خانواده گومز بازیابی کرد هنوز در جلوی خانه انباشته شده و برزنت آبی پوشانده شده است. زندگی متزلزل است.

گومز از آژانس فدرال مدیریت اضطراری درخواست کمک کرده است ، زیرا وی واجد شرایط است زیرا فرزندانش شهروند ایالات متحده هستند ، اما هنوز منتظر تأیید بودجه است. در همین حال ، او ، خواهرش و دخترش لیتزی با خانواده در آپارتمان بالای خانه سیل زده خود می خوابند. ده نفر اکنون یک آپارتمان سه خوابه دارند. دیگران که در زیرزمین زندگی می کردند پراکنده شدند و خانواده را به سایر مناطق کوئینز گسترش دادند.

این خانواده به مدت دو هفته بدون گاز پخت و پز و آب گرم ماندند. گروهی از مگس های میوه که ابتدا توسط قالب روی دیوارهای زیرزمین کشیده شده بودند ، اکنون به طبقه بالا مهاجرت کرده اند.

چند شب در هفته ، پس از گشت و گذار در سوپرمارکت ، گومز گروهی از دوستان خود را برای تمرین رقص سنتی مکزیکی هدایت می کند تا دختر دختر خود را آماده کند. Quinceañeraبه لیتی ، که اکنون 19 ساله است ، سال اول کالج خود را در حالی که به صورت پاره وقت کار می کرد ، آغاز کرد.

"ما فقط به یک خانه نیاز داریم ،" گفت لیتی گوتیرز 19 ساله.

فلش

لیتزی گفت: “این بسیار استرس زا است زیرا شما می گویید:” وای ، من خانه ای ندارم که به آنجا بروم و تکلیفم را به تنهایی انجام دهم. ” او شبهای پایانی را در کتابخانه مدرسه سپری می کند و از مکان آرامش سپاسگزار است که می تواند هدفون را روی سرش بگذارد ، به موسیقی گوش دهد و سعی کند تمرکز خود را روی کارهای مدرسه بگذارد.

او گفت: “ما فقط به یک خانه احتیاج داریم ،” اگرچه هیچ کس در خانواده نمی تواند زندگی در زیرزمین را تصور کند.

گومز گفت: “ترس وجود دارد ، نگرانی ، عدم اطمینان.” “به محض شروع باران ، نمی توانید بخوابید.”

اما ، همانطور که یک دهه پیش بود – هنگامی که او برای اولین بار جزوه آپارتمانی را دید که اکنون پشت سر گذاشته است – جستجوی خانه جدید موانعی ایجاد می کند. سایر اعضای خانواده در هفته های اخیر توسط مالکان رد شده اند. گومز معتقد است که به دلیل وضعیت مهاجرت مورد تبعیض قرار می گیرند.

وی گفت: “اگر شهروند یا ساکن قانونی نیستید ، اجاره یک آپارتمان در یک ساختمان بسیار دشوار است.” گویی مهاجران از دریافت مسکن مناسب برخوردار نیستند. »

دیدگاهتان را بنویسید