کمبود پرسنل باعث می شود 20 درصد از زندانیان ریکرز در قرنطینه بمانند و این امر باعث کند شدن تلاش های آزادسازی می شود


یکی از بزرگترین تأسیسات زندان در جزیره رایکرز به دلیل قرار گرفتن گسترده در معرض COVID-19 مسدود شده است ، آخرین پیامد بحران جاری که عملیات زندان را با مشکل مواجه کرده و تلاش ها برای کاهش جمعیت زندانیان را تضعیف کرده است.

قرنطینه اجباری بر 900 نفر زندانی در مرکز اصلاحات اوتیس بانتوم ، یکی از دو تأسیساتی که روز دوشنبه توسط شهردار بیل دو بلاسیو بازدید شد ، و همچنین حدود 300 نفر دیگر که در زندان های دیگر در جزیره پراکنده شده اند ، تأثیر می گذارد.به این تعیین از هفته گذشته به اجرا درآمد ، اما شهردار در کنفرانس مطبوعاتی رایکرز به آن اشاره نکرد.

ژانت مریل ، سخنگوی بهداشت اصلاحی گفت که این اولین بار است که یک واحد زندان از قرنطینه قرنطینه شده است. وی این اقدام بی سابقه را به کمبود کارکنان نسبت داد که مانع از آن شد که اداره اصلاح و تربیت از بازداشت شدگان تازه وارد در انتظار تختخواب در جزیره ریکرز به درستی نظارت کند.

مریل در ایمیلی نوشت: “DOC در حفظ یکپارچگی استراتژی جداسازی COVID از CHS – یعنی آزمایش به موقع و همراهی یا پناه دادن به بیماران” ، شکست خورده است. چندین بیمار مبتلا به تست مثبت ممکن است بسیاری از بیماران دیگر که منتظر ملاقات و / یا پناهگاه بودند را آلوده کنند.

دی بلاسیو از پیشرفت شهر در تثبیت زندان ، در میان افزایش خودآزاری و خشونت در میان زندانیان ، و غیبت گسترده افسران اصلاح و تربیت حمایت کرد. اما چند نفر از زندانیان در جزیره رایکرز می گویند هرگونه بهبودی با افزایش محاصره COVID مانع شده است.

از روز چهارشنبه ، بیش از 20 درصد از زندانیان در زندان 6000 نفره به دلیل “احتمال تماس” با ویروس قرنطینه شده بودند – به این معنی که آزمایش آنها مثبت نبوده یا علائم نداشتند ، اما تصور می شد که با افراد شناخته شده تماس نزدیک داشته اند. مورد. این نسبت از پایان ماه ژوئیه ، زمانی که تنها 1 درصد از زندانیان افشا شده تلقی می شد ، به طرز چشمگیری افزایش یافته است.

قرنطینه همچنین مانع حضور تعداد زیادی از بازداشت شدگان در دادگاه های مورد نیاز برای خروج آنها از جزیره شده است. لورا اراسو ، مدافع عمومی انجمن کمک های حقوقی ، گفت که او و سایر وکلای دادگستری “فهرستی طولانی از موکلانی دارند که نمی توانند حتی در عمل برای جلسات اولیه به دادگاه مراجعه کنند.”

در یک تماس تلفنی روز پنجشنبه ، یکی از زندانیان که می خواست نامش فقط آلفرد باشد ، گفت که قرار است این هفته معامله ای را بپذیرد که وی را از رایکرز حذف کرده و تحت درمان دارویی قرار می گیرد. در عوض ، او در واحدی ناپدید شد که به گفته خودش هیچ مامور اصلاحی ندارد و “فقط بدتر می شود”.

“مردم در اینجا به چپ و راست چاقو زده می شوند. احساس می کنم گروگان هستم. ” “من هرگز در زندگی ام اینقدر هیجان زده نبودم که به دادگاه بروم.”

در حالی که فرماندار کتی هوچول این هفته فرمان اجرایی را برای افزایش جلسات مجازی زندان امضا کرد ، وکلای مدافع گفتند که این سیاست تأثیر چندانی ندارد. هنوز بسیاری از زندانیان توسط کارکنان اصلاحی به جزیره منتقل نشده اند تا به غرفه های ویدئویی دسترسی پیدا کنند – که در دوران قرنطینه چنین نیست.

وزارت اصلاحات کمترین میزان واکسیناسیون را در میان آژانس های شهری گزارش کرده است و تنها 48 درصد از کارکنان از جمعه گذشته دوز دریافت کرده اند. این ارقام برای زندانیان حتی کمتر است: 41.3 درصد از 17 سپتامبر ، آخرین روز که اطلاعات در دسترس بود ، یک ضربه دریافت کرده بودند.

با این حال ، برخی از زندانیان قرنطینه را نه به عنوان یک اقدام امنیتی ، بلکه به عنوان تلاشی برای ایجاد اختلال در آنها از دنیای خارج می دانند. ویلیام سنفورد ، یک زندانی 35 ساله ، گفت که واحد 21 نفره وی بیش از یک ماه مجبور شده بود به سلول انفرادی برود ، علیرغم این واقعیت که هیچ یک از آنها مورد آزمایش قرار نگرفته بود یا علائم نشان نداد.

این قرار ملاقات به این معنی است که او نمی تواند با همسر یا پسر هشت ماهه اش ملاقات کند ، حتی اگر شهر ممنوعیت ملاقات های شخصی را در تابستان به طور رسمی لغو کرده باشد.

سانفورد می گوید: “برای آنها راحت است که بگویند” شما به خوبی در معرض دید قرار گرفته اید. ” وی گفت: نه ملاقات ، نه دادگاه ، نه چیزی. تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که رنج بکشیم و منتظر بمانیم. ”

درخواست های اداره اصلاح و شهرداری عودت داده نشد.

دیدگاهتان را بنویسید