میلیون ها کودک در ایالات متحده به اندازه کافی غذا نخورده اند


“تغذیه اساس سلامت است. مانند مسکن ، غذا نیز باید از حقوق بشر باشد.

این ممکن است یک حقیقت مسلم به نظر برسد ، اما 13 میلیون کودکی که انتظار می رود امسال ناامنی غذایی را تجربه کنند ، واقعیتی کاملاً متفاوت دارند. این کودکان نمی توانند به طور مداوم به غذای مغذی کافی برای تغذیه بدن خود برای رشد و نمو طبیعی و زندگی سالم و فعال دسترسی داشته باشند. غذا چیزی است که آنها و خانواده هایشان برای دستیابی به آن تلاش می کنند.

هنگامی که کودکان غذای کافی ندارند ، تأثیر آن شدید است. کودکانی که با گرسنگی روبرو هستند بیشتر به بیماری های خاصی مانند آسم مبتلا می شوند. نقایص رشدی مانند مهارت های زبانی و حرکتی ؛ و چالش های اجتماعی و رفتاری ناامنی غذایی می تواند اضطراب خوردن و رفتارهای نامنظم ، مانند حذف وعده های غذایی و پرخوری را افزایش دهد. از آنجا که ابتکار سالم و آماده یادگیری ما برای حل این مشکل کار کرده است ، گرسنگی می تواند باعث عقب ماندگی کودکان از مدرسه شود-تمرکز هنگام گرسنگی یا سردرد به دلیل کمبود غذا دشوار است. برای مراقبین ، استرس و ناراحتی ناشی از گرسنگی آنها نیز بر فرزندان آنها تأثیر می گذارد. اگر کودک و خانواده اش در چند سال اول زندگی کودک دچار ناامنی غذایی شوند ، ممکن است تأثیر آن بیشتر باشد.

مانند همه مشکلات بهداشتی در این کشور ، تفاوت بین هویت های نژادی به دلیل نژادپرستی سیستمیک وجود دارد: در حالی که از هر 12 نفر 1 نفر در خانه هایی با ناامنی غذایی زندگی می کنند ، این تعداد برای افراد لاتینکس 1 به 6 ، برای افراد رنگین پوست 1 به 5 است. و 1 در 4 برای بومیان آمریکا.

به گفته فادیلا ، اطمینان از دسترسی همه کودکان و خانواده های آنها به یک غذای مغذی تنها یک حق نیست ، بلکه برای سلامتی و آینده تمام خانواده ها ضروری است.

با توجه به از دست دادن شغل و کاهش در طول همه گیری COVID-19 ، واقعیت های قحطی در یک سال و نیم گذشته برای بسیاری از کودکان دیگر به یک واقعیت غیرقابل تصور تبدیل شده است ، به طوری که برخی از برنامه های شریک ما به طور دائم انبار و خدمات را ادغام کرده اند. تحویل در عملیات خود

“والدین نمی توانند کار کنند و باید کنار بیایند. آنها در نهایت کیفیت غذا را فدا می کنند تا مطمئن شوند فرزندانشان غذای کافی برای کل ماه دارند. ” “مطمئناً می تواند بر توسعه طولانی مدت و ترجیحات غذایی آنها تأثیر بگذارد.”

در برنامه Fadhylla ، تیم بلافاصله با شروع همه گیری نیاز فزاینده ای به غذا مشاهده کرد. آنها خدمات انبار غذای خود را ، که قبلاً قبل از همه گیری وجود داشت ، گسترش دادند و همچنین از ون های با پشتیبانی CHF برای تحویل مستقیم غذا به بیمارانی که نمی توانند در مناطق دور افتاده شهر سفر کنند یا در سرپناه ها زندگی کنند ، استفاده کردند.

در جنوب ، در اورلاندو ، فلوریدا ، کودکان با همین مشکل روبرو هستند. همکاران ما در کلینیک سیار Teen Xpress مدرسه به صورت استراتژیک از خطوط توزیع غذا در مدارس محلی بازدید کردند. در یکی از این ملاقات ها ، آنها با تینا 11 ساله آشنا شدند. در معاینه پزشکی تینا ، آنها در مورد سلامت روانی و نیازهای خانواده اش پرسیدند. آنها دریافتند که پرستاران او در طول همه گیری شغل خود را از دست دادند ، حمل و نقل محدودی داشتند و مقدار کافی غذا نداشتند. آنها یک بسته غذا به خانواده تینا ارائه کردند ، تحویل منظم غذا را ترتیب دادند و تورهای مجازی را برای رفع بیشتر نیازهای آنها ترتیب دادند.

ماریا کنترراس ، هماهنگ کننده مراقبت از برنامه شریک ما در آیداهو با خدمات بهداشت خانواده ، می گوید: “اگر نیازهای اساسی شما برآورده نشده است ، احتمال اینکه بتوانید سایر نیازهای سلامتی خود را برآورده کنید کمتر است.” ماریا و تیمش همچنین نیازهای غذایی فزاینده ای را در بیماران خود مشاهده کرده اند. برنامه ماریا با کمک مالی صندوق سلامت کودکان ، به ویژه برای نیازهای اجتماعی مرتبط با سلامت در دوران همه گیری ، توانست جعبه های غذایی را در اختیار خانواده های نیازمند قرار دهد. هر جعبه یک خانواده چهار نفره را تا 14 وعده غذا می داد و با استفاده از غذای ارائه شده حاوی دستور العمل بود.

در حال حاضر ، در هجدهمین ماه این بیماری همه گیر ، در حالی که هیچ جایی بهبود نیافته است ، سیاست های فدرال و ایالتی این نیازهای عظیم امنیت غذایی را برطرف می کند. رئیس جمهور بایدن افزایش 25 درصدی برنامه کمک تغذیه ای تکمیلی (SNAP) را که در ماه اکتبر اجرایی می شود ، افزایش داده است. چهل و دو میلیون آمریکایی در برنامه حضور دارند و 43 درصد آنها کودک هستند. در نیویورک ، هر خانواده مدارس دولتی بین 820 تا 1320 دلار بابت کارت EBT به عنوان بازپرداخت هزینه وعده های غذایی مدرسه ای که در دوران همه گیری به دلیل آموزش از راه دور از دست رفته بود ، جبران شد.

در خط مقدم اجتماعات ، تأمین کنندگان ما تسلیم نمی شوند. ماریا می گوید: “بسیاری از بیماران بسیار بسیار سپاسگزارند که روی میز غذا برای تهیه غذای فرزندان و خانواده خود دارند.” برخی حتی گفتند: “تو زندگی من را نجات دادی” ، زیرا آنها هیچ ایده ای نداشتند که از کجا بروند ، چگونه شروع کنند. اینها داستانهای زیادی است که به دست می آوریم. ”



دیدگاهتان را بنویسید