غلبه بر موانع حمل و نقل فعال


مردی با ژاکت قرمز در حال دوچرخه سواری با کوله پشتی

حمل و نقل فعال دارای مزایای مهم اقتصادی ، بهداشتی و زیست محیطی است. ترویج شیوه های حمل و نقل فعال ، از جمله پیاده روی ، دوچرخه سواری و استفاده از ویلچر یا ویلچر ، می تواند فعالیت بدنی را افزایش دهد ، از نظر اقتصادی هم برای افراد و هم برای جوامع مفید باشد و در کاهش آلودگی هوا نقش ایفا کند.

در برخی مناطق ، حمل و نقل فعال می تواند به طور کامل جایگزین استفاده از وسایل نقلیه موتوری شود. با این حال ، اغلب اوقات ، فعالیت بدنی را می توان با اتومبیل یا وسایل نقلیه عمومی ترکیب کرد تا جایگزین قسمت هایی از سفر شود. با این حال ، مشارکت در حمل و نقل فعال بین جوامع شهری ، حومه ای و روستایی بسیار متفاوت است. این نابرابری ارتباط زیادی با موانع شخصی ، محیطی و فرهنگی دارد که در پذیرش حمل و نقل فعال اختلال ایجاد می کند. تشویق مردم به استفاده از روشهای حمل و نقل فعال مستلزم شناسایی و رفع این موانع است.

یک مانع برای حمل و نقل فعال ، در دسترس بودن منابع و زیرساخت ها در جامعه برای واقع گرایی آن است. به عنوان مثال ، شاخص تناسب اندام آمریکا شامل Walk Score است که بر اساس اینکه چگونه می توانید وظایف و فعالیت های خود را با پای پیاده انجام دهید ، بر خلاف نیاز به ماشین است. شهرهای بزرگ از پیاده روی بالاتری نسبت به شهرهای کوچکتر برخوردارند که تراکم کمتری دارند و احتمال دسترسی آنها به پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری و حمل و نقل عمومی کمتر است.

سایر عوامل م theثر بر تصمیم برای پیاده روی و دوچرخه سواری شامل دسترسی و شرایط پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری ، مسیرهای چند منظوره و حمل و نقل عمومی است. همچنین وجود پارکینگ و محل نگهداری دوچرخه ها و محلی برای تعویض لباس و دوش بعد از رفت و آمد از موانع مهم احتمالی است. دسترسی به این منابع می تواند تصمیم پیاده روی یا دوچرخه سواری را برای حمل و نقل تسهیل کند.

یکی دیگر از موانع حمل و نقل فعال ایمنی است ، هم واقعی و هم درک شده. زیرساخت ها و فرهنگ در برخی از شهرها آن را برای عابران پیاده و دوچرخه سواران ایمن تر می کند ، بنابراین مرگ و میر عابران پیاده کمتر و احتمال فعالیت افراد و خانواده ها بیشتر است. جوامعی که پیاده رو ندارند ، مسیرهای دوچرخه سواری ، گذرگاه های ایمن و نور کافی قطعاً سهم کمتری در حمل و نقل فعال خواهند داشت. علاوه بر این ، از آنجا که “ایمنی در تعداد” وجود دارد ، مکانهایی که پیاده روی و دوچرخه سواری در آنها بیشتر است ، ایمن تر هستند ، زیرا رانندگان از حضور آنها آگاه تر هستند. وقتی دوچرخه سواران و عابران پیاده کمتر دیده می شوند ، رانندگان ممکن است آنقدر مراقب نباشند که این امر ایمنی را نگران کننده تر می کند.

فرهنگ جامعه می تواند مانعی برای حمل و نقل فعال باشد. در مناطقی که حمل و نقل فعال و استفاده از وسایل نقلیه عمومی عادی است ، مردم بیشتر احتمال دارد ماشین خود را در خانه بگذارند و پیاده روی یا دوچرخه سواری برای کار یا سفرهای تفریحی انجام دهند. متأسفانه بسیاری از مردم احساس می کنند که جامعه آنها از حمل و نقل فعال پشتیبانی نمی کند ، چه به دلیل زیرساخت ها و چه به دلیل نگرش شهروندان. تقریباً تعداد کمی از افراد عادت به حمل و نقل فعال را شروع یا حفظ می کنند در صورتی که قوانین و سیاست های جامعه به طور گسترده آن را پذیرفته و از آن حمایت نمی کنند.

عوامل شخصی نیز می توانند یک عامل محدود کننده باشند. اعتقاد فرد به مزایای اقتصادی ، زیست محیطی و سلامتی می تواند بر تصمیم شرکت در حمل و نقل فعال تأثیر بگذارد. زمان اضافی که با پیاده روی یا دوچرخه سواری درک می شود و نه با ماشین نیز مانعی است ، اما جالب است بدانید که اکثر مردم زمان مورد نیاز برای سفرهای فعال را بیش از حد ارزیابی می کنند. توانایی و ظرفیت فرد برای طی مسافت های طولانی تر با پای پیاده یا با دوچرخه نیز می تواند نگران کننده باشد ، به ویژه اگر این رفت و آمد شامل تپه ها باشد. ترکیب پیاده روی با وسایل نقلیه عمومی برای سفرهای طولانی تر یا استفاده از دوچرخه برقی می تواند از شدت آن بکاهد و لذت بخش تر شود. در حالی که حمل و نقل فعال تقریباً همیشه ارزان تر از رانندگی با ماشین است ، هزینه دوچرخه و سایر تجهیزات می تواند مانع از شروع برخی از افراد شود. اشتراک دوچرخه و مشوق های مالی برای خرید دوچرخه می تواند این نگرانی را کاهش دهد. در نهایت ، آب و هوا می تواند یک ملاحظه مهم باشد. آب و هوای گرم ، سرد یا بارانی ممکن است به طور معقول حمل و نقل فعال را محدود کند ، به ویژه هنگامی که لباس حرفه ای در نظر گرفته شود.

بسیاری از این موانع را می توان با آموزش در مورد مزایای سفر فعال ، در دسترس بودن زیرساخت ها ، منابع برای حمایت از پیاده روی و دوچرخه سواری و نکاتی برای ایمن تر و راحت تر شدن حمل و نقل برطرف کرد. حمایت از تغییر سیاست و محیط ساخته شده می تواند به عنوان یک تلاش مردمی موثر باشد. آموزش رانندگان ، عابران پیاده و دوچرخه سواران در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی و ایمنی می تواند به تغییر فرهنگ کمک کند. و با آشکار ساختن حمل و نقل عمومی ، پیاده روی و دوچرخه سواری از طریق رویدادهای اجتماعی “خیابان های باز” می تواند آگاهی را افزایش داده و حمل و نقل فعال را عادی کند. در نهایت ، گسترش دسترسی به حمل و نقل فعال می تواند جوامع را عادلانه تر ، سالم تر و از نظر اقتصادی سالم تر کند.

نویسنده: Brian B. Parr ، Ph.D. ، FACSM ، ACSM-CEP ، University of South Carolina Aiken

دیدگاهتان را بنویسید